โดนเปิดซิง เนื่องจากว่าประชดแฟน

เรื่องเสียว โดนเปิดซิง เพราะว่าประชดประชันแฟน

สวัสดี ขอรับเพื่อนฝูงๆผมขอเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่กับผม รวมทั้งมันคงเป็นเรื่องที่ผมไม่มีวันลืมไปตลอดชีพอย่างแน่แท้ ผมชื่อ ปิ๊ค ปัจจุบันก็อายุ 26 ปี เป็นพนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง ซึ่งด้านการงาน การคลังนั้นก็เริ่มจะเข้าที่เข้าทาง แม้กระนั้นสถานะภาพของผมนี้ยังโสดขอรับ แม้กระนั้นไม่สิง… รวมทั้งเรื่องของผมที่จะเอ่ยเล่านั้น มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อ 4-5 เดื่อนก่อน เป็นเรื่องของสาวผู้ที่ผมได้แอบรัก..คุณมีชื่อว่า ข้าวฟ้าง อายุน้อยกว่า ผม 2 ปี เป็นสาวเหนือเค้าหน้าสวย ผมดำยาว…ผิวขาว สูง รูปร่างดี เรียกว่าสวยเลยละ ก็ไม่ให้เกิดความสวยสดงดงามได้ยังไง ก็เธอเป็นถึงดาวมหาลัยที่มีชื่อแห่งหนึ่งนี่ขอรับ ซึ่งผมก็ได้รู้จักคุณทางอินเตอร์เนต ก่อนหน้าที่จะมีเรื่องกันถึง 2 ปี..

เรียก ได้ว่าตอนเกิดเหตุนั้นผมได้ทราบจะคุณผ่านทางเนตมาเกือบจะๆ3 ปีแล้ว…แต่ทว่าความเกี่ยวพันของผมกับคุณนั้นก็เหมือนเป็นเพียงแต่แบบพี่ชาย- น้องสาว เพียงแค่นั้น ถึงแม้ว่าผมจะหลงเสน่ห์คุณ ตั้งแต่ยังไม่เจอหน้ากันก็ตาม เนื่องมาจากข้าวฟ้าง เป็นผู้ที่มีอัธยาศัยดี สนทนาสนุกสนาน สนิทกับคนง่าย ยิ่งเพียงพอมาเจอตัวจริงแล้ว คุณก็ออกจะบ๊องๆด้วย แม้กระนั้นคุณก็เป็น 1 ในไม่กี่ผู้ที่ให้กำลังใจผม ให้หลุดมาจากขณะอันเลวร้ายของชีวิต…ใช่ขอรับ ชีวิตผมกาลครั้งหนึ่งเคยอยู่ในตอนที่เลวร้าย เคยหันไปพึ่งสิ่งเสพติด เพื่อลืมทุกข์โศก ปัญหาจากทางบ้าน แม้กระนั้นก็ได้ ข้าวฟ้าง เนี่ยแหละขอรับ ที่ให้กำลังใจผม ทำให้ผมเลิกมันรวมทั้งหันหลังให้มันได้ ถึงแม้ว่าช่วงแรกครั้งคุณรู้คุณจะว่ากล่าวผมมากมายก็ตามว่า ‘ทำไมมีอะไรไม่บอกฟ้าง’ แม้กระนั้นถึงคุณจะว่ากล่าวรวมทั้งโกรธแม้กระนั้นจากนั้นคุณก็โทรมาหาผมเกือบจะทุกวี่ทุกวันอย่างเป็น ห่วง รวมทั้งให้กำลังใจผมทุกหน…จนถึงทำให้ผมฝ่าจุดนั้นมาได้…รวมทั้งนั้นก็ทำให้ผมยินดี รักคุณมากยิ่งขึ้น แม้กระนั้นมันก็เป็นเหมือนรักด้านเดียว..…

เพราะว่าคุณนั้นมีแฟนแล้วนั้นเอง ใช่สวยขนาดนั้นมันไม่แปลกหรอก ข้าวฟ้างเป็นผู้ที่สวย กับคนง่าย จะมีคนชอบก็ไม่แปลก..ที่จริงผมก็กะบอกความในใจกับคุณ เมื่อคุณนั้นได้เข้ามาดำเนินการที่จ.กรุงเทพฯ แม้กระนั้นผมก็ต้องล้มความคิดนี้ไป เนื่องมาจากคุณยังคงคบค้ากับแฟนชายหนุ่มของคุณอยู่ รวมทั้งอีกอย่าง ผมก็กลัวว่า ถ้าบอกไปแล้วทุกสิ่งมันจะไม่ดังเดิมนะสิ…ใช่ เพราะว่าอย่างงั้นผมถึงตัดสินใจเก็บความรู้สึกนั้นไว้ในส่วนลึกของจิตใจอย่างงี้ เพราะว่าขั้นต่ำ ผมยังจะไปพบคุณ ไปพบ หรือ พาคุณไปเที่ยว ในฐานะพี่ชายที่คุณเชื่อถือได้ แม้กระนั้นผมก็ทำแบบงั้นได้อีกไม่กี่เดือนแล้ว เพราะว่าตอนนั้น ข้าวฟ้างได้เอ่ยบอกผมอย่างคราวๆว่าปลายปีนี้คุณจะสมรสกับแฟนชายหนุ่มที่คบกันมา แน่ๆว่ามันทำให้ผมจุกอึ้งเช่นเดียวกัน…

แม้กระนั้นก็ยังสวมหน้ากาก ของพี่ชาย เอ่ยอย่างแสดงความยินดีกับคุณด้วย…อย่างไม่มีอะไร ถึงแม้ว่าในใจของผม แทบจะขาดเป็นเสี่ยงๆถึงแม้ว่ารู้ว่าคุณมีแฟนอยู่แล้ว แม้กระนั้นอดปวดใจมิได้ รวมทั้งมีความรู้สึกว่ามันเร็วเกินความจำเป็นสำหรับคุณจริงๆซึ่งผมนั้นก็แอบมุ่งมาดลึกๆขอให้คุณนั้นได้เลิกกับแฟนชายหนุ่มของคุณซะ ใช่มันเป็นความมุ่งมาด รวมทั้งความฝันลมๆแล้งๆที่เป็นได้ต่ำมากมาย เพราะว่าแฟนของข้าวฟ้าง นั้น เค้าออกจะดี ดีมากกว่าผมมากมาย อีกทั้งหัวข้อการงาน ความเป็นมา เค้าหน้า ชาติสกุล ผู้ใดกันจะเหมือนผมละที่มีประวัติเคยติดยา ใช้เวลากว่าจะจบการศึกษาก็นาน…ใช่มันเทียบไม่ได้จริงๆ…แม้กระนั้นผู้ใดกันจะคิดละ ขอรับ ว่าเรื่องมันจะกลับกัน ซึ่งผมก็ไม่มีวันลืม ค่ำคืนที่ทำให้ทุกสิ่งนั้นเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งไปชั่วกับชั่วกัลป์นั้น..ใช่แล้วคืน นั้น…

“ขอรับๆๆ…” ผม คำพูดที่เอ่ยร้องบอกแก่ผู้ที่มากมายดออดหน้าประตูห้องของผม บนคอนโดหรูกลางใจเมืองอย่างไม่ยั้งเช่นเดียวกันกับเร่งรีบ รีบร้อนอะไรบางอย่าง…ท่าทางของผมณ เวลานั้นออกจะรำคาญมากมายด้วยเพราะว่านี่มัน ก็แทบจะเที่ยงคืนแล้ว รวมทั้งผมก็เพิ่งงีบไปเมื่อสักครู่เองด้วย (ผมเป็นพวกหลับยาก ถ้าโดนผู้ใดกันปลุกอีกทีจะนอนไม่หลับ หรือออาจจะไม่หลับเลย..แถมวันนั้นก็เหน็ดเหนื่อยจากงานเอาการเช่นเดียวกัน..)

“บอก แล้วยังไง ว่ากำลังเดินมาเปิดอยู่..” ผมเอ่ยอย่างเสียงดังอย่างไม่สบอารมณ์พร้อมกับเปิดประตูออก ก่อนหยุดชะงัก เมื่อร่างบางของหญิงสาวนั้น ได้เข้ามาซบกอดผมอย่างปล่อยโฮ……อย่างโดยทันที ซึ่งหญิงสาวคนดังกล่าวนั้นก็ไม่ใช่ นอกเหนือจาก ข้าวฟ้าง นั้นเอง.. รวมทั้งการเข้าซบอย่างปล่อยโฮ….ของคุณนั้นก็ทำให้ผมถึงกับยืนอึ้งรวมทั้งตาสว่างอย่างโดยทันที..

“เกิด อะไรขึ้นหรอ ฟ้าง..” ผมที่เอ่ยปากถาม ผมเอ่ยถามขึ้น หลังจากที่พาคุณเข้ามาในห้อง ซึ่งข้าวฟ้างก็เดินมานั่งยังที่โซฟา โดยคุณนั้นก็เอ่ยร้องอย่างสะอึกสะฮื้นอปิ้งตลอดทาง…

“พี่เจมส์…พี่เจมส์เค้า…” คุณเอ่ยร้องตอบด้วยน้ำเสียงที่สะอึกสะฮื้น…ซึ่งผมก็มีท่าทีตั้งใจฟังรวมทั้งเอ่ยปากถาม
(เจมส์ ที่ว่าคือแฟนของข้าวฟ้างครับผม)

“เค้าทำไม?..”
“เค้า พาเพศหญิงที่แหน่งใดมานอนด้วยก็ไม่ทราบนะ พี่ปิ๊ค..” คุณแหงนหน้าขึ้นเอ่ยตอบคำถามข้อนี้ อย่างน้ำตาไหลริน ซึ่งนั้นก็ทำให้ผมค่อนข้างตระหนกตกใจ กับคำพูดนั้น พร้อมกับเอ่ยถามรวมทั้งปลอบคุณไปด้วย..

“ใจเย็นๆสิ เพศหญิงคนนั้น บางครั้งอาจจะเป็นญาติ ไม่ก็ เพื่อนฝูงกันก็ได้นะ..” ผมเอ่ยปลอบอย่างให้ข้าวฟ้าหาองในทางดี รวมทั้งนั้นก็ทำให้คุณเอ่ยสวนกลับใส่ผมอย่างโดยทันที

“เพื่อนฝูงอะไรกันละ!! ฟ้างมองเห็นเต็ม 2 ตาเลยจ๊ะ มองเห็นเค้าเริ่มจะมีอะไรกับเพศหญิงคนนั้น อยู่กันบนเตียง สอง ต่อ สอง ” คุณที่เอ่ยสวนกลับ ด้วยน้ำเสียงที่เชิงขึ้นเสียงใส่ผมด้วยความเศร้าใจ รวมทั้งนั้นก็ทำให้ผมพอเข้าใจ ถึงปัจจัย รวมทั้งเหตุผลที่ทำให้คุณนั้นร้องไห้ขนาดนี้แล้ว…ใช่ คุณคงไปพบแฟนชายหนุ่มของคุณ รวมทั้งดันไป เจอกับฉากรักอันร้อนระอุของแฟนตัวเองกับเพศหญิงที่แหน่งใดแน่ๆ

“ ถึงแม้ว่าฟ้าง เชื่อใจว่าเขาไม่ใช่คนอย่างนี้แท้ๆทำไมเค้าถึงทำกับฟ้างอย่างนี้..” คุณเอ่ยกล่ามอปิ้งสะอึกสะฮื้นไปด้วย ใช่มาทำเรื่องอย่างนี้ก่อนจะสมรส 4 เดือนเนี่ยนะ ผมก็ได้ แม้กระนั้นมองอย่างไม่ทราบจะปลอบข้าวฟ้างยังไงดี รวมทั้งเข้าใจว่าข้าวฟ้างคงเสียใจมากมายแน่ๆก็ตลอดเวลา ข้าวฟ้างเค้าเชื่อใจแฟนคนนี้อย่างสุดหัวใจเลยว่าไม่ใช่เพศชายที่เจ้าชู้…การัตตีซะดิบดี..

“ทำไม ทำไม เค้าต้องทำกับฟ้างอย่างนี้ด้วย…รวมทั้งนี่ถ้าสมรสไปแล้วเค้าไม่ยิ่งทำกว่านี้ อีกหรอ?…” คุณที่เอ่ยกล่าวอย่างสะอึกสะฮื้นพลางไปด้วย ซึ่งผมก็มองคุณอย่างรู้สึกเจ็บปวดดวงใจอย่างไม่แพ้คุณเลย ใช่ผมเองก็ไม่เข้าใจในเพศผู้ชายคนนั้นเช่นเดียวกัน ว่าคิดอะไรอยู่….
ถึงทำเรื่องพวกนี้…ใกล้ๆกับวันสำคัญนะ….

“ฟ้าง คืนวันนี้พวกเราต้องการร้องไห้ ขนาดไหน ก็ร้องเลยจ๊ะ ร้องให้เพียงพอ พี่จะอยู่ตรงนี้ จะอยู่เป็นเพื่อนพวกเราเองนะ” ผมเอ่ย ซึ่งนั้นก็คงเป็นสิ่งเดียวที่ผมเพียงพอจะทำให้กับคุณเวลานี้ก็ว่าได้…คุณที่ แหงนหน้ามองผม ก่อนที่จะคุณจะพยักหน้ารวมทั้งเอ่ยตอบอย่างสั้นๆ

“อืออ…” สิ้นเสียงกล่าวของคุณนั้น บริเวณใบหน้าของคุณก็ก้มตัวซบที่ร่างของผมอย่างร่ำไห้ต่อ โดยที่ผมนั้นก็ได้แม้กระนั้นกอดคุณอย่างเบาๆด้วยความรู้สึกที่สงสารถูกใจเป็นต้นว่า นั้น

“ดีขึ้นรึยังล่ะ” ผมถาม เมื่อท่าทีของข้าวฟ้างนั้นเริ่มดีขึ้น..เริ่มหยุดร้องบ้างแล้ว..

“อืออ ดีขึ้นหน่อย แม้กระนั้นมันยังไม่ดีเท่าไรเลย..” คุณตอบ โดยที่ขอบตาของข้าวฟ้างนั้นก็บอบช้ำแดงพอสมควร…

“อืม ถ้ามีอะไรที่พี่ช่วยได้ก็บอกนะ พี่จะช่วยสุดกำลังเลย..” ผมที่เอ่ยปากถามรวมทั้งนั้นทำให้คุณแหงนหน้าอย่างเพ่งมองผม ก่อนจะยิ้มอย่างมีคราบเปื้อนน้ำตานั้นว่า …

“อย่างนั้นก็มาดื่มเป็นเพื่อนฟ้าง หน่อยนะ พี่ปิ๊ค” คุณเอ่ยตอบ รวมทั้งผมก็พบว่าถุงที่คุณนั้นหิ้วมาด้วยนั้น ในนั้นก็มีแม้กระนั้นเครื่องดื่มมึนเมาแทบทั้งสิ้น..

“ อืออ….. ได้สิ…”ผมตอบก่อนจะรับกระป๋อง เบียร์ที่คุณส่งมาให้ผมนั้น ระหว่างที่คุณนั้นก็จัดแจงเปิดกระป๋อง ดื่มทานอย่างไม่รอคอยช้า ซึ่งแน่ๆว่าท่าทางนั้นของคุณก็บ่ง บอกเลยว่ายังคงเสียใจอยู่ รวมทั้งคงกะดื่มเพื่อลืมความทุกข์ใจโศกนี่อย่างแน่แท้..

“ฟ้าง จะเลิกกับเค้า….ฟ้างไม่สนแล้วฟ้างจะเลิก..” คำพูดของคุณที่เอ่ยขึ้น หลังจากดื่มทานไปจนถึง คุณนั้นเริ่มตึงๆครึ่งหนึ่งเมาในระดับหนึ่งแล้วนั้น…

“จะ เลิกได้หรอฟ้าง ก็ผู้ใหญ่ของพวกเรากับเขาจะยอมหรอ พวกเราบอกเองว่าเค้าชื่นชอบพวกเรามากมายๆไม่ใช่หรอ?..” ผมที่เอ่ยถาม ใช่เวลานี้การเห็นด้วยกับคุณไปก่อนนั้นจะเป็นการดีกว่าที่จะเอ่ยอย่างไม่ เห็นด้วยนั้น..แม้กระนั้นถึงอย่างงั้นก็ทำให้ฟ้างเบือนหน้ามามองผมอย่างตาขวางน้อย ด้วยท่าทีเริ่มเมาหน่อยๆ

“มิได้..ก็ต้องได้ เพราะว่าคนแต่งคือฟ้าง…อีกอย่างมีหนแรกได้ ถัดไปก็ต้องมีครั้งที่ 2 ไม่เอาฟ้างไม่ต้องการที่จะอยากเจ็บแล้ว…”คุณเอ่ยพล่ามตอบอย่างน้ำเสียงที่แปลว่าเริ่มเมา แล้วแน่ๆว่าผมนั้นก็เพ่งมอง คุณที่ดื่มทานอย่างสงสาร รวมทั้ง ผมก็ยังคงคิดและไม่เข้าใจว่า เช่นเดียวกันว่าทำไมแฟนของคุณถึงได้ทำแบบงั้นนะ..

แม้กระนั้นแน่ๆขอรับ ว่า คิดไปก็เพียงแค่นั้น เพราะว่าเหตุผล นั้นมีเป็น 108 ว่าทำไมถึงทำแบบงั้น รวมทั้งถึงคิดไปก็คงมิได้คำตอบที่แท้จริงหรอก เพราะว่าผมก็ไม่ใช่แฟนของคุณด้วย ก่อนที่จะผมจะตระหนกตกใจ เมื่อเพิ่งสังเกตุท่าทางของ ฟ้างที่ดื่มทานเบียร์นั้น ซึ่งคุณคุณก็เล่นดื่มทานเช่นเดียวกันกับมันเป็นน้ำเปล่าก็ไม่ป่าน มิน่าล่ะละ ถึงได้เสียงออกอาการอย่างงั้น แถมคุณทานไป 4 กระป๋องแล้ว แม้กระนั้นผมยังไม่หมดกระป๋องเลย…

“เฮ้ยๆฟ้าง ค่อยหน่อยสิ ดื่มอย่างงี้แล้วพวกเราจะกลับยังไง..” ผมที่เอ่ยดุ คุณ ด้วยความเป็นห่วง เนื่องมาจากท่าทางอย่างงั้นมีหวังได้เมานอนอยู่ที่ห้องผมแน่ๆ…

“จะ กลับยังไง? ก็ไม่กลับนะสิ คืนวันนี้ฟ้างจะค้างที่นี้แหละ…” คำพูดของข้าวฟ้างที่เอ่ยสวนนั้นก็ทำให้ผมตระหนกตกใจพอสมควร…

“หาาาาา…..” ผมที่อุทาน…ซึ่งคุณก็มองรวมทั้งเอ่ยถามต่ออย่างโดยทันที..

“รึว่ามิได้ล่ะ..”คำพูดที่เชิงถามกลับ ซึ่งนั้นก็ทำให้ผมนั้น เกาหัวเอ็งรกๆ…

“ได้ สิ ทำไม จะมิได้ล่ะ” ผมตอบอย่างยิ้มให้ พร้อมกับยืนขึ้นเพื่อจะเดินไปเพื่อจัดห้องรวมทั้งจัดเตรียมที่พักผ่อน จริงๆจัดเตรียมที่พักผ่อนไม่ใช่ของคุณหรอก ของผมนี่แหละ เพราะว่าผมคงไม่ให้คุณนอนพื้นแน่ๆ..

“นี่ ยังไม่ต้องรีบก็ได้จ้ะ พี่ปิ๊ค อยู่กับ ฟ้างก่อนนะ..” คุณที่เอื้อมมาดึงเสื้อผมรวมทั้งเอ่ยกล่าวขึ้น ซึ่งผมก็มองบริเวณใบหน้าอันแดงระเรือด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์นั้น อย่างส่ายหัวนิดๆรวมทั้งเอ่ยตอบตกลง…

“อือออ….” ผมตอบ ก่อนจะลงนั่งดื่มเป็นเพื่อนกับฟ้าง ซึ่งผมก็มิได้วอปรี่อะไรมากมายเพราะว่าวันนี้เป็นวันศุกร์ด้วย จะทานมืดค่ำขนาดไหน กระทั่งถึงรุ่งเช้าก็ไม่หวาดหวั่นหรอก…ทุกสิ่งก็อยู่ในความเงียบมาพักใหญ่ ก่อนที่จะฟ้างจะเอ่ยขึ้น..

“พี่ปิ๊ค ช่วยมองให้หน่อยสิจ้ะ ว่าในถุงยังมีเหลืออีกมัย?…” คุณเอ่ยพร้อมกับทำท่าครั้งเพื่อทราบว่ากระป๋องที่ 5 ไม่ก็ 6 ที่คุณกำลังดื่มอยู่นั้น ได้หมดลงไปแล้ว ผมก็มองถอนใจนิดๆด้วยความเป็นห่วง..ที่เล่นดื่มมากมายซะขนาดนี้ แม้กระนั้นมาคิดอีกที ดีแล้วที่คุณมาดื่มอปิ้งงี้กับผม ใช่…ถ้าขืนไปดื่มที่อื่น จนถึงมีสภาพอย่างงี้ คงไม่แคล้วถูกผู้ใดกันพาไปทำอะไรต่อแน่ๆ…

“มันหมดแล้ว นี่ ฟ้าง..”ผมเอ่ย อย่างไม่ต้องคลี่ถุงมอง เพราะว่าสภาพของถุงก๊อบแก๊บนั้นมันก็บงบประมาณอกแล้วว่าไม่มีกระป๋องเบียร์ คงเหลืออีก แม้กระนั้นมีความรู้สึกว่ามันจะมีอะไรอยู่อีกอย่าง…ผมที่สงสัย ก่อนจะจับสิ่งที่เหลือนั้นออกมามอง รวมทั้งต้องหยุดชะงักน้อย เมื่อพบว่า สิ่งที่เหลือในถุงนั้นเป็น กล่องเล็กๆที่มีผลิตภัณฑ์อยู่ในกล่องนั้นเพียงแต่ 3 ชิ้น…

สินค้า ดังกล่าวที่ทำให้ผมตาโต และไม่ทันที่จะหันกลับไปมองทางหญิงสาวที่ผมรักเหมือนน้องสาวนั้น เสียงของคุณนั้นก็ค่อยๆเอ่ยกล่าวเชิงถามผมอย่างยิ้มๆ..

“พี่ปิ๊คพอใจใช้ มันกับ ฟ้างไหมจ้ะ..” คำพูดที่คุณเอ่ยนั้นก็ทำให้ผมหันมามองคุณที่นั่งด้วยท่าทีที่ชั่นเข่ารวมทั้ง เพ่งมองผมอย่างยิ้มหวานๆด้วยท่าทีที่เริ่มเมาพอดีนั้น…

“มะ เมื่อกี้ พวกเรากล่าวว่าอะไรนะ..” ผมที่เอ่ยปากถามอย่างอึ้งๆกับคำพูดที่เมื่อกี้ได้ยินไม่ชัดแจ้งนั้น ท่าทางของผมที่ทำให้คุณยิ้มน้อยๆก่อนจะขยับร่างอย่างเข้าพบผมที่นั่งด้านข้างคุณนั้น…

“ฟ้าง…ฟ้าง ถามว่า พี่ปิ๊ค พอใจ มีอะไรกับฟ้างมัยจ้ะ?..” คุณที่เอ่ยปากถามอย่างตรงประเด็นจนถึงทำให้ผมตระหนกตกใจ มือไม้อีกทั้ง 2 ข้างของคุณที่เข้าลูบจับพยุงที่แก้มอีกทั้ง 2 ของผม เพื่อเพ่งมองบริเวณใบหน้าที่ระเรือแดงของคุณนั้น..

“ฟะ ฟ้าง ละ ยั่วเล่นใช่มัย …” ผมที่เอ่ยปากถามอย่างแทบจะกลืนน้ำลายไม่ลงคอเลยก็ว่าได้ ระหว่างที่ร่างของคุณขยับอย่างกระชับเช่นเดียวกันกับคร่อมร่างของผมที่หันไปทางคุณอย่าง มากยิ่งขึ้น..

“ มิได้ยั่วเล่นจ้ะ ฟ้างเอาจริงจ้ะ ในเมื่อเค้ายังนอนกับผู้อื่นได้ ฟ้างก็นอนกับผู้อื่นได้ด้วยเหมือนกัน..” คำพูดตอบของคุณที่ทำให้ผมถึงกับหยุดชะงัก อย่างเพ่งมองคุณ รวมทั้งเวลานี้ผมชักจะรู้แล้วว่า ฟ้างนั้นมิได้มาหาผมแค่เพียงต้องการระบายอารมณ์โศกอย่างเดียว แม้กระนั้นฟ้างยังก

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *